×

ការ​រស់​ឡើង​វិញ​នៃ​តម្បាញ​ប្រពៃណី​ហូល​ពិ​តាន​ខ្មែរ​

TRAVEL & LIVING 2 months ago
 
 

          អី្វ​ទៅ​ជាហូល​ពិតាន? ហូល​ពិតានជាក្រណាត់ហូល​ធ្វើ​អំពី​សូត្រ​មាន​ចងគាធ​លើក​ជាក្បាច់គោម​ផ្សេងៗ​ឬ​រូប​សត្វ​ក្នុង​ពុទ្ធ​សាសនា ឬ​រូប​ពុទ្ធ​ប្ប​វត្តិ ឬ​រឿង​ជាតក​ផ្សេងៗ ដែល​ប្រជាជន​ខ្មែរ​ពី​ដើម​និយម​ប្រើ​ជាវត្ថុសក្ការបូជាខ្ពង់​ខ្ពស់​សម្រាប់​ចងជា​ពិតាន​ដាក់​ពីលើ​ព្រះ​ពុទ្ធ​បដិមា​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​វិហារ ឬ​សាលា​ឆាន់ជាគ្រឿង​លម្អ​បែប​សាសនា​ផង និង​​ដើម្បី​ការពារ​កម្តៅ​ថ្ងៃ​និង​ភ្លៀងខ្យល់​ផង។ គេ​មិន​ប្រើ​វា​សម្រាប់​ស្លៀក​ពាក់តុប​តែង​ខ្លួន​ដូច​ប្រភេទ​សំពត់ហូលគោម​ធម្មតា​ឡើយ។

          ហូល​ពិតាន​នេះ​ត្រូវ​បាន​សាបរលាប ពុំសូវ​មាន​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ក្រោយ​សម័យ​ប៉ុលពត ព្រោះ​ហូល​ពិតាន​ចាស់ៗពី​សម័យ​មុន​ត្រូវ​បាន​បំផ្លិច​បំផ្លាញ​ក្នុង​របបប្រល័យពូជសាសន៍​នោះ ឬ​ត្រូវ​បាន​នាំ​ចេញ​ទៅ​លក់​នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស។ រីឯ​អ្នក​តម្បាញពី​សម័យ​មុន​មាន​វ័យ​កាន់​តែ​ចាស់ អង្គុយ​ត្បាញលែង​កើត ខ្លះ​ងាក​ទៅ​ប្រកបរបរ​ផ្សេង​ទៅ​វិញ។ អ្វី​ដែល​សំខាន់​នោះ​គឺ​ចាស់ៗ​ទាំង​នោះ​ក៏​ពុំ​បាន​រៀបចំ​បង្កើត​ចងក្រងជា​ឯកសារ​របៀបត្បាញហូល​ពិតាន​សម្រាប់​កូន​ចៅជំនាន់​ក្រោយ​ដែរ ពោល​គឺ​មាន​តែផ្ទេរចំណេះដឹង​តាម​រយៈការត្បាញ​ដោយ​ផ្ទាល់​ប៉ុណ្ណោះ។ ទោះ​បីជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ​ក៏​មាន​អង្គការ​មួយ​ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ថា“​អង្គការ​គាំពារ​កុមារ​ខ្មែរ​” (CYK) ដែល​ជាស្ថាបនិកហាង​ពិតាន​ខ្មែរ (Pidan Khmer) បាន​នឹង​កំពុង​ចូល​រួម​ចំណែក​ប្រមូល​ចងក្រង​និង​បណ្តុះ​បណ្តាល​សិប្បករតម្បាញ​ចាស់​ក្មេង​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​មួយ​នៃ​ខេត្ត​តាកែវ​ឲ្យ​រួប​រួម​គ្នា​បន្ត​ថែ​រក្សា​ទំនៀម​ទម្លាប់​ត្បាញហូល​ពិតាន​បែប​ប្រពៃណី​ក្នុង​ភូមិ​របស់​​ពួក​គាត់​​ឲ្យ​បាន​គង់វង្ស​ទៅ​មុខ។

          មជ្ឈមណ្ឌល​បណ្តុះ​បណ្តាល​តម្បាញសូត្រ​របស់​អង្គការ​ខាង​លើ​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​តាំង​ពីឆ្នាំ​២០០៣ នៅ​ឃុំត្រពាំងក្រសាំង ឃុំ​ស្រុក​បាទី ខេត្ត​តាកែវ។ ប៉ុន្តែ​​បុគ្គលិក​តម្បាញ​របស់​អង្គការ​នេះ​ក៏​មាន​ត្បាញ​នៅ​តាម​ផ្ទះ​របស់​​ពួក​គាត់​​ផ្ទាល់​នៅ​ភូមិ​កញ្ចាង ឃុំស្លា ស្រុក​សំរោង ខេត្ត​តាកែវ មិន​ឆ្ងាយ​ប៉ុន្មាន​ពីរ​មណីយដ្ឋាន​វប្បធម៌​-ប្រវត្តិសាស្រ្តភ្នំជីសូរ។ យើង​អាច​ធ្វើ​ដំណើរ​ពីរាជធានី​ភ្នំពេញ​​តាម​ផ្លូវ​ជាតិ​លេខ​២ មាន​ចម្ងាយ​ប្រមាណ​៦៦​គីឡូ​ម៉ែត្រ រួច​បត់ឆ្វេង​ដៃ​តាម​ផ្លូវ​ទៅ​ភ្នំជីសូរ ហើយ​ត្រូវ​បន្ត​ដំណើរ​ទៅ​ខាង​កើត​ភ្នំ​ប្រមាណ​២​គីឡូ​ម៉ែត្រ​ទៀត។

          លោក​ស្រី Harumi អ្នក​គ្រប់​គ្រង​ផ្នែក​ហូល​ពិតាន​នៃ​អង្គការ CYK បាន​ឲ្យ​ដឹងថា“​ចាប់​តាំង​ពីឆ្នាំ​២០០៣មក​អង្គការ​បាន​នឹង​កំពុង​បង្កើត​វគ្គ​បណ្តុះ​បណ្តាល​ជំនាញ​តម្បាញជា​ច្រើន​សម្រាប់​អ្នក​មិន​ចេះ​សោះ និង​អ្នក​ត្បាញ​ដែល​ចេះ​ស្រាប់។ គិត​មកទល់ឆ្នាំ​២០១៣ (១០ឆ្នាំ​ក្រោយ​ការបង្កើត) អ្នក​ត្បាញ​ចំនួន​១៧២​នាក់​បាន​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​ជាស្ថាពរពី​វគ្គ​តម្បាញ​ដែល​មាន​រយៈ​ពេល​មួយ​ឆ្នាំ​៦ខែ​និង​៣ខែ។”

លោក​ស្រី​បាន​បន្ត​ទៀត​ថា “​ក្រុម​ការ​ងារ​បណ្តុះ​បណ្តាល​​ក៏​បាន​​រៀបចំ​បង្កើត​សិក្ខា​សាលា​ចល័តរយៈ​ពេល​២សប្តាហ៍​នៅ​ក្នុង​សហគមន៍​របស់​អ្នក​តម្បាញ​សម្រាប់​បណ្តុះ​បណ្តាល​អំពី​ក្បាច់គោម​ថ្មីៗ​ដែល​មាន​អ្នក​តម្បាញ​តាម​ភូមិ​រហូត​ជិត​៧០០​នាក់​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​តាកែវ​បាន​ចូល​រួម។”

          ការ​ងារ​ផលិត​ហូល​ពិតាន​មិន​មែន​ជា​រឿង​ងាយ​ស្រួល​នោះ​ទេ ព្រោះ​សិប្បករ​ត្រូវ​មាន​ភាពអត់ធ្មត់​ដោយ​សារការត្បាញហូល​ពិតាន​មាន​លក្ខណៈ​ស្មុគស្មាញសាំញ៉ាំ​និង​ត្រូវ​ចំណាយ​ពេល​យូរ​ជាង​ការត្បាញសំពត់ហូល​ធម្មតា។ លោក​ផេងសុផល ជំនួយ​ការ​នៃ​ប្រធាន​អង្គការ CYK  និង​ម្ចាស់​ជ័យ​លាភី​លេខ​១សិល្បៈតម្បាញសូត្រ​នៃ​មហោស្រពសិល្បៈ​ជាតិ​លើក​ទី១៧​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា“​សម្រាប់​ការច្នៃ​ម៉ូត (ចំណាយ​ពេល) ប្រហែល​មួយ​ខែ។ ការជ្រ​លក់​ពណ៌​ចំណាយ​ពេល​ប្រហែល​៧-១០​ថ្ងៃ ហើយ​មួយ​ទៀត​គឺការត្បាញ​ចំណាយ​ពេល​ប្រហែល​មួយ​អាទិត្យ​សម្រាប់​សូត្រ២​ម៉ែត្រ។”

          ដំបូង​គេ​ត្រូវ​ស្ងោរសូត្រ​ដាក់​ក្បុង​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​ងរយៈ​ពេល​៣០​នាទី ហើយ​ស្រង់សូត្រលាង​ទឹក​២​ឬ​៣ដង រួច​ហាល​ថ្ងៃ​​ដើម្បី​ឲ្យ​សូត្រទន់​ស្អាត​ល្អ។ បន្ទាប់​មកគេយកឈើអន្ទងគាធ​ដែល​មាន​ប្រវែង​មួយ​ម៉ែត្រ​ពីរ​តឹកមកអន្ទងគាធ (ចងសរសៃសូត្រ​ទៅ​នឹង​ឈើ) ទើប​ចងគាធ​នោះ​នឹង​ស្រទបចេក​ឬ​ខ្សែ​ឲ្យ​ចេញ​ជា​រូបភាព​រឿង​រ៉ាវ​ផ្សេងៗចម្រុះពណ៌​ទៅ​តាម​អ្វី​ដែល​អ្នក​ត្បាញ​ចង់​បាន។“ការចងគាធ​មាន​រយៈ​ពេល​ច្រើន​ខែ។ ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ត្បាញហូល​ពិតាន​រឿង​ពុទ្ធ​ប្ប​វត្តិ​ប្រើ​ពេល​រហូត​១ឆ្នាំ​ទើប​ហើយ​! ការ​ងារ​នេះ​ទាមទារ​ឲ្យ​មាន​ការអត់ធ្មត់​ខ្ពស់​និង​ប្រយ័ត្ន​ប្រយែង​បំផុត ទើប​ចងគាធ​បាន​ស្អាត។ បើ​តាម​ចាស់​បុរាណ​គាត់​ប្រើ​វិធី​អន្ទង​ឲ្យ​ចេញ​ជាខ្នារ។ ក្នុង​ខ្នារនី​មួយៗ​ត្រូវ​រាប់​ចំនួន​សរសៃសូត្រ​ឲ្យ​ត្រូវ​តាម​ចំនួន​ដែល​ត្រូវ​ការ​ជាក់​ស្តែង​សម្រាប់​ត្បាញ​ពិតាន​មិន​ឲ្យ​លើស​មិន​ឲ្យ​ខ្វះដាច់ខាត!” អ្នក​មីងប៉ិចគីម អាយុ​៥៨ឆ្នាំ គ្រូ​តម្បាញហូល​ពិតាន​ក្នុង​ភូមិ​កញ្ចាង​ខេត្ត​តាកែវ។

          ចំពោះ​ល័ក្ត​ដែល​គេ​ប្រើ​ការជ្រ​លក់​ពណ៌ហូល​ពិតានពី​ដើម​គេ​និយម​ប្រើ​ល័ក្ត​ធម្ម​ជាតិ​​សុទ្ធ​សាធ តួ​យ៉ាង​ល័ក្តស្រម៉ ល័ក្តព្រហូត ល័ក្ត​ដើម​ត្រុំ ល័ក្ត​គ្រាប់​ជម្ពូ និង​ល័ក្តមក្លឿ​ដែល​ល័ក្ត​ទាំង​នេះ​ចេញ​ពណ៌មេ​ចំនួន​៤ពណ៌គឺពណ៌​ខ្មៅ​ពណ៌លឿង ពណ៌ក្រហម និង​ពណ៌ខៀវ។ ប៉ុន្តែ​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ​វត្ថុ​ធាតុ​ដើម​ទាំង​នេះ​មិន​ងាយ​ស្រួលរកទេ​ហើយ​ម្យ៉ាង​បច្ចេក​វិទ្យា​សព្វ​ថ្ងៃ​កាន់​តែ​ទំនើប​ប្រជាជន​ខ្មែរ​ងាកមក​ប្រើ​ប្រាស់​ល័ក្តគីមីជំនួស​របស់​ធម្ម​ជាតិ​ពី​បុរាណ។ ទោះ​បីជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ល័ក្ត​ធម្ម​ជាតិ​​ធ្វើ​ឲ្យ​ហូល​ពិតាន​មាន​ពណ៌​ជាប់​បាន​យូរ មិន​ឆាប់ស្លកពណ៌ដូចល័ក្តគីមី​ឡើយ។

          ចំណែក​បងស្រីអាំសែ ​បុគ្គលិក​តម្បាញ​នៅ​មជ្ឈមណ្ឌល​ផ្ទាល់​បាន​និយាយ​ថា “​ខ្ញុំ​ត្បាញ​នៅ​ទី​នេះ​រាល់​ថ្ងៃ​ពី​ម៉ោង​៧ព្រឹក​ដល់​ល្ងាច ហើយ​ពេល​ខ្លះ​អាច​បន្ត​ដល់​យប់​ក៏​មាន។ ពិតាន​ដែល​ខ្ញុំ​កំពុង​ត្បាញ​នេះ​មាន​ប្រវែងបណ្តោយ៤​ម៉ែត្រ​និង​ទទឹង១​ម៉ែត្រ។ ពិតាន​មិន​ដូចហូលទេ ហូលគេ​លក់​គិត​ក្បិន តែ​ពិតានគេ​លក់​គិត​ម៉ែត្រ។ ដូច​ពិតាន​នេះ​៤​ម៉ែត្រ​អ៊ីចឹង​តម្លៃ​៤០០​ដុល្លារ។ ប៉ុន្តែ​នៅ​ទី​នេះ​មាន​តែត្បាញទេ ភ្ញៀវ​អាចមក​មើល​បាន តែបើ​ចង់​ទិញ​ទាល់តែ​ទិញ​នៅ​ភ្នំពេញ​ ព្រោះ​ពេល​ត្បាញ​រួច​ខាង​អង្គការ​ប្រមូល​យក​ទៅ​អស់​ហើយ។ ”

          ដោយ​ឡែក​ទាក់​ទិន​នឹង​ទី​ផ្សារ​ហូល​ពិតាន​ខ្មែរ​វិញ យើង​សង្កេត​ឃើញ​ថាហូល​ពិតាន​កំពុង​ត្រូវ​បាន​ដាក់​តាំង​លក់​នៅ​តា​មហា​ង​លក់​ផលិត​ផលសូត្រ​ធំៗ​មួយ​ចំនួន​នៅ​ក្នុង​ក្រុង​ភ្នំពេញ​ ហើយ​ក៏​ធ្លាប់​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​ជា​សាធារណៈ​នៅ​ក្នុង​កម្មវិធី​ពិព័រណ៍តម្បាញសូត្រ​ផង​ដែរ​នា​ពេល​កន្លង​មក។ ចំណែក​អតិថិជន​បញ្ជា​ទិញ​ភាគ​ច្រើន​ជាជន​បរទេស​ច្រើន​ជាង​អតិថិជន​ក្នុង​ស្រុក។ យោង​តាម​របាយការណ៍​របស់​អង្គការ CYK ហូល​ពិតាន​ខ្មែរ​ដែល​ត្បាញ​ដោយ​ប្រជាជន​ខេត្ត​តាកែវអាច​លក់​បាន​ក្នុង​តម្លៃ​ពី១៥០​ដុល្លារ​ទៅ​២,០០០​ដុល្លារ​អាស្រ័យ​ទៅ​តាម​សាច់​រឿង​នៅ​លើហូល​ផ្ទាល់។ នេះ​ជាកិច្ចការ​ដ៏​ប្រពៃណី​សម្រាប់​ការអភិរក្សមត៌កតម្បាញហូល​ពិតាន​ខ្មែរ​ដែល​ស្ទើរ​នឹង​បាត់​បង់ ព្រម​ទាំង​ចូល​រួម​ចំណែក​លើក​កម្ពស់​ជីវភាព​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​​ក្នុង​តំបន់​កាត់​បន្ថយ​ចំណាក​ស្រុក​ថែម​ទៀត​ផង។ ទន្ទឹម​នឹង​នេះ​ប្រជាជន​ខ្មែរ​គប្បី​ទម្លាប់​ជាវហូល​ពិតាន​ដាក់​តាម​វត្ត​អារាម​ទៅ​តាម​គន្លង​ប្រពៃណី​ពីបរម​បុរាណ​បើ​ទោះ​បីជា​បច្ចុប្បន្ន​មាន​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ក្រណាត់ជា​ច្រើន​ប្រភេទ​ពី​បរទេស​ឬ​គ្រឿង​លម្អ​បែប​ទំនើប​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ៕

Article by SRIN SOKMEAN



SUGGESTIONS